[OS B2ST]Dedicated to you :: KwangSeob

posted on 30 Mar 2012 13:41 by nimukii in fiction
Dedicated to you
 
Gikwang x Yoseob
 
 
 
 
 

 

 

ความรู้สึกไม่มีนิยาม

 

ความรัก?

อาจจะใช่ก็ได้... ไม่รู้สิเขาไม่เคยจำกัดนิยามความรู้สึกแบบนี้ว่าความรัก ไม่ได้คิดถึงความหมาย หรือสิ่งที่มันเป็นอยู่ รู้เพียงแต่ว่า พื้นที่ตรงนี้ เวลานี้ ห้วงความรู้สึกคือความสุขก็พอแล้ว....

โยซอบอมยิ้มพยายามไม่ยกมุมปากให้ใครเห็น สายตามองใบหน้าหวานที่กำลังหลับตาพริ้มห่างไปไม่ถึงหนึ่งฟุต ทั้งที่บรรยากาศรอบตัวแสนจะวุ่นวาย แต่อีกฝ่ายกลับไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ปลายผมสีอมน้ำตาลหล่นลงมาปรกหน้าผากไม่ได้สร้างความรำคาญแก่คนที่ไม่สนโลก แพขนตานิ่งสนิทเหมือนคนหลับลึกจริงๆ

แต่หวังว่ากีกวังจะไม่ได้หลับจริงๆ หรอกนะ

เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยมต้น จนมาถึงวันนี้เป็นเพื่อนร่วมวงที่แสนสนิทกัน ไม่เคยคิดเลยจริงๆ ว่าความรู้สึกมันจะเปลี่ยนไปได้...

จากเพื่อน...กลายเป็นบางคนที่สำคัญต่อหัวใจที่สุด

“เสียงดังจังเนอะ...” เสียงอู้อี้นั้นดังแผ่วๆ โยซอบอมยิ้ม อีกฝ่ายพูดทั้งที่ดวงตาสวยยั้งหลับพริ้ม ริมฝีปากหยักหนาที่เวลายิ้มสามารถทำให้ทั้งโลกหมุนกลับด้านได้ จมูกโด่งเป็นสันตอนที่กดฝังอยู่ที่แก้มของเขาแค่นึกก็หัวใจสั่นระรัว...

ทั้งที่เกิดขึ้นตั้งแต่ไปที่เซี่ยงไฮ้ปีที่แล้ว... แต่พอนึกถึงทีไรก็หยุดยิ้มไม่ได้

“นึกว่าหลับจริงๆ”

“อยากมาก” กีกวังตอบพร้อมกับเหยียดยิ้มบางๆ

ทั้งคู่รู้นะว่าตอนนี้กำลังเป็นที่จับตามองของแฟนคลับหลายๆ คนที่มาดูการเล่นบอลคราวนี้ แต่จะเป็นไรไปล่ะ โยซอบงอเข่าตัวเองขึ้นจนแตะกับขาของอีกฝ่าย เอื้อมมือมาลูบที่หลังคอของกีกวัง

“หายเฉื่อย หายเบื่อ หรือยัง” กีกวังยิ้มอีก หรี่ตาขึ้นมองโยซอบเล็กน้อย พร้อมกับทำปากจู๋ราวกับกำลังส่งจูบให้

 

สัมผัสลูบไล้ที่ปลายเส้นผม แตะแผ่วที่ผิวเนียนเบาๆ ทำให้หัวใจดูดซับความอ่อนหวานนั้น ดวงตาสวยปิดลงอีกครั้ง แต่รอยยิ้มที่แย้มบางนั้นทำให้โยซอบรู้ว่ากีกวังไม่ได้หลับไปอีก

กีกวังชอบสัมผัสแบบนี้ของโยซอบ

ภายใต้ความร่าเริงที่ทุกคนเห็นซ่อนความอ่อนไหว อ่อนหวานเอาไว้ และเขาเป็นคนที่ได้เห็น...

ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่มันเปลี่ยนไปจากเพื่อนร่วมชั้นเรียน ไม่รู้ว่าต้องเรียกว่าอะไรกับความรู้สึก รู้เพียงแต่ว่า โยซอบคือคนแรกที่เขาคิดถึง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม

เขาอาจจะเป็นผู้ชายไร้ซึ่งความใส่ใจ แต่นั้นไม่ใช่กับโยซอบ แม้จะไม่มีคำพูดอะไรหวานหู แต่สำหรับกีกวัง...โยซอบมากก่อนใครเสมอ

สภาพอากาศไม่ได้ดีเลิศเลออะไร แต่มันก็ไม่ได้แย่เกินจะกล่าว แค่ทำให้กีกวังรู้สึกเฉื่อยชามากกว่าที่เคยเป็นก็ตาม ขาเพิ่งจะหายดีได้ไม่นานเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้คนตาสวยไม่สามารถเต้นแร้งเต้นกาได้ เพิ่งจะผ่านความโหดของมาราธอนคอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่น สภาพร่างกายของกีกวังเหนื่อยล้าเกินจะกล่าว...

เช่นเดียวกับโยซอบนั่นแหละ

“เสียงเป็นยังไงบ้าง”

“ดีขึ้นมากแล้ว...” โยซอบตอบเบาๆ พร้อมกับยิ้ม จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาวิบวับแม้ว่ากีกวังจะไม่ลืมตาขึ้นมามองก็ตาม “อีกไม่กี่ชั่วโมงอายุก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งปีแล้วนะ”

“อ่า...” เสียงต่ำพร่าของกีกวังเป็นอะไรที่ชินหู รอยยิ้มหวานก็เป็นอะไรที่ชินตา แต่สำหรับโยซอบที่มองเห็นมานานแล้วกลับไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลย... “วันเกิดของฉันนี่นา”

“คิ...อะไรกัน อย่าบอกนะว่าลืม” คนที่นอนหลับตายิ้มอยู่นั้นแค่เลิกคิ้วขึ้นเท่านั้น

“เดี๋ยวต้องโทรหาที่บ้านสักหน่อย”

“เตรียมตัวรับของขวัญวันพรุ่งนี้ด้วยนะ” โยซอบเตือนด้วยรอยยิ้ม กีกวังยู่ปากแล้วฉีกยิ้ม

“แล้วของนายล่ะ” โยซอบส่ายหน้าทั้งที่กีกวังก็ไม่ได้จะมองเห็นนะ

“ไม่ให้”

“หึ” มีแค่เสียงเท่านั้นที่ตอบกลับมา แต่โยซอบกลับยิ้มกว้าง...

“ให้อะไรดีล่ะ”

“ย้อนทำไมล่ะ” คราวนี้เป็นกีกวังที่ลืมตามาสบตาด้วยพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ ช่างเข้ากับบรรยากาศตอนนี้จริง “อยากได้อะไร”

“ยังโยซอบ”

จบได้มั้ย ตรงนี้เลย โยซอบสิ้นใจ หัวใจกระตุกวูบราวกับหายไปจากร่าง

ดูจุนเคยทวิตอย่างนี้กับจุนฮยองนะตอนที่พ่อแร๊ปเปอร์ถามว่าอยากได้อะไร คำตอบคือชื่อของเขา แต่มันกลับต่างจากฟังที่กีกวังพูด....

“อยากได้นาย...ได้ไหม”

พวงแก้มเนียนเป็นสีแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้ อี กีกวังเป็นพ่อมดร้อยเล่ห์หรือยังไงกัน ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้ม หรือแววตาถึงได้สะกดเขาได้ถึงขนาดนี้ โยซอบทำได้เพียงเม้มปากหลบตา ปลายนิ้วเกลี่ยช้าๆ ที่หลังคอของอีกฝ่าย

แผ่วเบาราวกับสายลม แต่กลับหนักหน่วงในความรู้สึก....

“พูดอะไร”

“สิ่งที่ฉันต้องการไง” แม้จะซบหน้าอยู่ แต่สายตาของกีกวังไม่ได้มองไม่เห็นโยซอบเสียเมื่อไหร่ ไม่ว่าเวลาไหน ตอนไหน เขาก็มีแต่โยซอบ...

โยซอบเองก็เช่นกัน

“เหงามั้ย” โยซอบยิ้มกับคำถามนั้น

“ก็มีบ้าง ต้องมองนายกับคนอื่น หวง”

“อย่าช้ากว่าใครนะโยซอบอา...”

“อืม...ไม่ช้าหรอก” โยซอบยิ้ม หลังจากนั้นก็ไม่มีเสียงตอบอะไรจากกีกวังมาอีก เขารู้ว่ากีกวังไม่ได้หลับ เพราะรอยยิ้มมุมปากนั้นมีให้มองได้ตลอด และโยซอบก็ไม่อยากละมือออกจากปลายเส้นผมสีสว่างนั้นเลย แม้จะรู้ว่ามีเสียงแชะใกล้ๆ ก็ตาม

เขาไม่เคยอวยพรวันเกิดกีกวังทีหลังใคร และถ้าเป็นเรื่องของกีกวัง ก็ไม่มีใครนำหน้าเขาได้เช่นกัน...

กีกวังอา...

นายสำคัญกับฉันที่สุด...

ไม่ว่าจะเป็นวันก่อนหน้านี้ วันนี้วันพรุ่งนี้ ปีไหนๆ เวลาจะหมุนผ่านไปสักเท่าไหร่ก็ตาม...เขาคือ ยังโยซอบคนเดิม... เป็นยังโยซอบของอี กีกวัง...ตลอดมา...ตลอดไป

 

จะเรียกความรู้สึกนี้ว่า “ความรัก” ก็ได้... หรืออะไรนอกจากนี้ก็ได้

ความรู้สึกนี้ไม่มีนิยาม...เพราะสำหรับโยซอบแล้ว...

อี กีกวัง คือที่สุดของทุกอย่าง...ในชีวิตของเขา...

เป็นตลอดมาและตลอดไป...

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อยากจะบรรยายให้เท่ากับความฟินที่ได้รับมากกกก
(แต่บรรยายไม่เก่ง)
คือเราหลงบีสท์เพราะกวัง เมนกวังคนแรก
เวลาหาคลิป&รูปก้อจะเห็นกวังลวนลามซอบ
มองซอบอย่างอ่อนโยนตลอด
ไรท์เตอร์เขียนได้ตรงใจเรามาก
อ่านไปฟินใจแทบระเบิด(เว่อ อิอิ)
ไว้แต่งอีกนะคะ  ขอบคุณสำหรับความฟิน

#3 By pandora3012 (171.96.30.176) on 2013-09-13 02:20

ให้ความรู้สึที่แปลกใหม่sad smile 5555+
แบบว่าเมนดูซอบ แต่แอบส่องคู่นี้อยู่กลายๆแต่ไม่ได้จิ้น
จะว่าไปก็น่ารักดีนะ<--อุ้ย!
เป็นวันช็อตที่หวานและน่ารักมากค่ะcry

#2 By [B]-[Y] on 2012-05-18 17:12

ขอบคุณนะคะที่เขียนมาให้อ่านกัน


งื้ดดดดดดดดดดดดดดด

โยซอบอ่ะ โยซอบ

วี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

โอ๊ยไม่ไหวจะเครียร์ ไม่ไหว ไม่ไหว

น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกก ม้ากมาก

เด็กอะไรอย่างนี้

น่ารักสุดจะทน น่ารักทำลายล้าง

writer ขา ขอบคุณมากเลย ^_^

เขียนน้องโยซอบได้ โมเอ้ แบ๊วถล่มราบคาบ

แม้จะไม่ได้ทำอะไร

อ้อนได้โลกไม่ลืมมาก

//me เคลิ้มไป 555


อยากให้มีคนถาม เราบ้างจัง

วันเกิดอยากได้อะไร

อยาก scream ให้โลกฟังอ่ะ

"ยังโยซอบ"

เข้าโหมดเพ้อล่ะนี้


จะติดตามกันต่อไปค่า ^_^

#1 By Viky (115.67.32.8) on 2012-04-11 08:51